Στο προηγούμενο άρθρο παρουσιάστηκαν μερικές ιδέες ώστε να οργανωθεί καλύτερα ο χρόνος για την μελέτη του παιδιού. Μπορείτε να βρείτε το άρθρο εδώ. Πάμε τώρα να δούμε και μερικές ακόμη συμβουλές που θα βοηθήσουν στην οργάνωση του χώρου, ώστε αυτός να είναι κατάλληλος για την μελέτη του παιδιού!

2. Οργάνωση του χώρου:

Ανεξάρτητα από το μέγεθος του χώρου ή του δωματίου, μπορείτε να δημιουργήσετε ένα όμορφο χώρο μελέτης για τα παιδιά. Έτσι θα είναι πιο εύκολο να κάτσουν να ασχοληθούν με τις εργασίες που έχουν να κάνουν, αλλά θα τα βοηθήσει να είναι και πιο συγκεντρωμένα.

Όταν λοιπόν σχεδιάζετε ένα χώρο εργασίας για το παιδί, θυμηθείτε αυτά τα πέντε σημαντικά στοιχεία:

1. Χρώμα: Ταπετσαρία, η βαφή ενός τοίχου ή των ανοιγμάτων του με έντονο και αναζωογονητικό χρώμα. Για τους χώρους μελέτης προτείνουμε τα χρώματα του πράσινου, του κόκκινου, του πορτοκαλί και άλλων έντονων χρωμάτων. Προσοχή όμως στην υπερβολή. Πάρα πολλά και έντονα χρώματα θα έχουν αντίθετες συνέπειες από τις επιθυμητές.
2. Έπιπλα: Είναι απαραίτητο ένα μικρό γραφείο με αποθηκευτικό χώρο ή ένα γραφείο συντονισμού αρχείων και μια άνετη καρέκλα. Σε κάθε στάδιο του παιδιού είναι απαραίτητο να ταιριάζουν στο σωματότυπό του και ιδιαίτερα στο ύψος του. Για παράδειγμα, θα κουραστούν πολύ εύκολα, αν η καρέκλα τους είναι ψηλή και δεν φτάνουν τα πόδια τους στο πάτωμα. Είναι σημαντικό η καρέκλα να είναι εργονομική ώστε να μην επιβαρύνει την σπονδυλική του στήλη, να αποφευχθεί η ανάπτυξη προβλημάτων σε πλάτη και μέση και να διευκολύνει την καλή στάση του σώματος. Η σωστή στάση του σώματος βοηθά στη συγκέντρωση στην εργασία.
3. Φωτισμός: Βεβαιωθείτε ότι υπάρχει άφθονος φωτισμός περιβάλλοντος και εργασίας. Ο λάθος φωτισμός κουράζει, προκαλεί υπνηλία και περιορίζει την όραση. Το ίδιο συμβαίνει και όταν από την λάθος τοποθέτηση -ειδικά στις λάμπες γραφείου- προκαλούνται σκιές πάνω στο βιβλίο.
4. Οργάνωση: α) Συμπεριλάβετε πολλές επιλογές οργάνωσης και αποθήκευσης, όπως ράφια, φελλό, σανίδες, cubbies, καλάθια και δοχεία για να κρατήσετε το χώρο καθαρό και τα πάντα στη θέση του. Μάθετε στο παιδί σας να αποθηκεύει σωστά τα πράγματά του, ώστε να ξέρει που θα βρει το καθετί. Θα σας βοηθήσουν τα μεγάλα κουτιά και οι συρταριέρες. β) Μια βιβλιοθήκη είναι πάντοτε απαραίτητη. Θα μπορεί να ανατρέχει σε αυτή για να βρει πληροφορίες, να διαβάσει ένα μυθιστόρημα ή μια ιστορία. Παράλληλα ένα συναίσθημα ικανοποίησης θα υπάρχει κάθε φορά που την εμπλουτίζει. γ) Ένα ρολόι και ένας πίνακας ανακοινώσεων θα το βοηθήσει να οργανώνει σωστά την μελέτη του και να τηρεί το πρόγραμμά του. δ) Επίσης, υπογραμμιστές, μολύβια ή μαρκαδόρους με έντονα χρώματα, σελιδοδείκτες, συνδετήρες θα βοηθήσουν στη μελέτη.
5. Εξατομίκευση: Προσθέστε ορισμένα στοιχεία που είναι προσωπικά στο στυλ του παιδιού σας, όπως μονόγραμμα, αγαπημένο χρώμα ή προσωπική τέχνη τοίχων.

Και μερικές συμβουλές ακόμη!

• Καλό είναι ο χώρος μελέτης που θα επιλέξετε, να είναι πάντα ο ίδιος, για παράδειγμα το γραφείο ή το τραπεζάκι μέσα στο δωμάτιο του. Επίσης ο χώρος μελέτης πρέπει να διαφέρει από τον χώρο χαλάρωσης/ξεκούρασης. Αποφύγετε να μελετάει το παιδί στο κρεβάτι ή στην αγαπημένη του γωνιά στο πάτωμα.

• Ο χώρος πρέπει να είναι κατάλληλα διαμορφωμένος, σε ένα ήσυχο δωμάτιο. Προσπαθήστε να μειώσετε τα ερεθίσματα που μπορεί να ταράξουν ή να διασπάσουν την προσοχή του παιδιού. Πάνω στο γραφείο θα πρέπει να υπάρχουν μόνο τα βιβλία και η γραφική ύλη που πρέπει να χρησιμοποιήσει. Μαζέψτε παιχνίδια και άλλα αντικείμενα που βρίσκονται γύρω ή πάνω στο γραφείο του. Επίσης θόρυβοι όπως ατόμων που μπορεί να συζητούν και αυτοί μιας ανοιχτής τηλεόρασης ή ραδιοφώνου, επίσης μπορεί να διασπάσουν τη προσοχή του παιδιού. Επιπλέον, βοηθητικό είναι το γραφείο να βρίσκεται απέναντι από τοίχο και να μη βλέπει προς το παράθυρο ή μπαλκονόπορτα, ειδικά αν αυτό έχει θέα σε γήπεδο, παιδική χαρά κ.ά.

• Σε περίπτωση που το παιδί δυσκολεύεται να παραμείνει καθιστό για συνεχόμενο χρονικό διάστημα θα βοηθούσε να υπάρχει διαθέσιμο για να το χρησιμοποιήσει όποτε επιθυμεί, ένα μπαλάκι αντιστρές ή σε μία μεριά του γραφείου κολλημένη η σκληρή επιφάνεια από ένα βέλκρο, για να μπορεί να την αγγίζει, ώστε να δίνεται στο παιδί αισθητηριακό ερέθισμα που θα το βοηθάει να παραμείνει συγκεντρωμένο για περισσότερη ώρα. Βοηθητικό θα ήταν επίσης μια ελαστική κορδέλα γύρω από τα πόδια της καρέκλας, σαν αυτές που χρησιμοποιούμε στη γιόγκα, ώστε να βρίσκει το παιδί αντίσταση την ώρα που κουνάει τα πόδια του.

• Η αριστεροχειρία δεν είναι “κουσούρι”, δεν συνδέεται με μαθησιακές δυσκολίες και το παιδί που την φέρει, δεν πρέπει να καταπιέζεται ή να αποτρέπεται. Οι αριστερόχειρες θα πρέπει να κάθονται ελάχιστα πιο ψηλά στην καρέκλα από τους δεξιόχειρες. Έτσι η οπτική επαφή με αυτό που γράφουν θα είναι καλύτερη. Ένα μαξιλαράκι στο κάθισμα θα βοηθήσει αρκετά. Η θέση του χαρτιού είναι εξαιρετικά σημαντική! Ποτέ τα τετράδια και οι σημειώσεις που γράφει δεν πρέπει να είναι παράλληλα με το σώμα του παιδιού, αλλά παράλληλα με το χέρι που γράφει!

• Τα παιδιά που αντιμετωπίζουν Μαθησιακές Δυσκολίες βοηθιούνται περισσότερο με ένα οπτικό πρόγραμμα μελέτης. Το οπτικό πρόγραμμα θα συντονίσει τη διαδικασία της μελέτης. Θα περιλαμβάνει μία λίστα με τις εργασίες της ημέρας. Αυτό θα πρέπει να το ετοιμάσετε πριν το παιδί αρχίσει το διάβασμα. Στην αρχή το φτιάχνετε εσείς μαζί με το παιδί και όταν καταλάβει τη χρήση του μπορεί να το ετοιμάσει μόνος του με τη δική σας επίβλεψη. Μία καλή ιδέα είναι να φτιάξετε καρτούλες με τις δραστηριότητες του, καθώς και εικόνες από τα βιβλία και τα τετράδια του. Τα συχνά και σύντομα διαλείμματα και η επιβράβευση της προσπάθειας είναι τα κλειδιά για τη μελέτη στο σπίτι.

• Τα παιδιά που αντιμετωπίζουν Διαταραχή Ελλειμματικής Ποροσοχής-Υπερκινητικότητα οργανώνονται καλύτερα με μη συμβατικές μεθόδους, όπως να περπατούν μέσα σε ένα χώρο, να μασούν τσίχλα ή να κάθονται σε κούνια, αν υπάρχει η δυνατότητα να υπάρχει μέσα στο σπίτι. Μην προσπαθείτε, λοιπόν, να καταστείλετε την κινητικότητα ενός παιδιού, αλλά δώστε της ελεγχόμενη διέξοδο. Τα συχνά διαλείμματα, επίσης, βοηθούν τα παιδιά με υπερκινητικότητα. Δεν έχει νόημα να κρατάμε ένα παιδί καθισμένο πάνω από ένα έργο, ενώ ξέρουμε ότι ο χρόνος αποδοτικής μελέτης του δεν μπορεί να ξεπεράσει τα 20 λεπτά. Καλό θα είναι να «σπάμε» τον χρόνο μελέτης σε δεκαπεντάλεπτα και στο ενδιάμεσο να έχουμε 5 λεπτά διάλειμμα, οπότε το παιδί μπορεί να φτιάξει μόνο του ένα ελαφρύ σνακ να φάει, ή να πάει μια βόλτα στο τετράγωνο, μία δηλαδή κινητική δραστηριότητα που θα το βοηθήσει να διοχετεύσει την ενέργεια του.

• Τέλος, μην ξεχνάτε ότι κάθε παιδί είναι διαφορετικό. Θα πρέπει να διαμορφώσετε τον χώρο ανάλογα με τις ανάγκες του και τις δεξιότητές του. Ένα καβαλέτο θα είναι πολύ χρήσιμο για κάποιο παιδί που του αρέσει πολύ η ζωγραφική, αλλά και ασήμαντο για κάποιο που λατρεύει την μουσική και την κιθάρα!

Μαρία Κυριαζή, Παιδιατρική Εργοθεραπεύτρια SI, BScOT-Συγγραφέας-OT blogger

www.ergotherapeiakids.com

Γκουγκούμη Μαρία, Ειδική Παιδαγωγός MSc, Special Education Blogger 

www.special-learners.gr